Winterberg
(Geschreven door Ed)
Eindelijk dan het verslag van de wintermeeting in Winterberg. In het weekend van 21/22 januari zouden Menso, Manuela, Sander, Carola, Rob en Ed elkaar gaan ontmoeten aan de Stadhalle in Winterberg. Aangezien Rob en Ed over iets meer vrije tijd beschikten kwamen zij al op donderdag 19 januari, in een door de garage beschikbaar gestelde camper naar Winterberg. Hun eigen camper stond nog in de garage maar ‘die-hards’ als ze zijn: ze wilden beslist niet ontbreken in W’berg.
Op vrijdag kwamen dan de ‘M & M’s uut Grun aangereden met hun ‘Slow Motion’
Een erg gezellig en compact campertje. De ‘click’ was er meteen, wat is het leuk om de leden van de club dan in ‘real life’ te ontmoeten. Ed heeft die avond voor de catering gezorgd en had in no-time een pan spaghetti op tafel ‘getoverd’, die ook schoon op ging. De temperatuur buiten ging snel omlaag, we zouden later dat weekend zelfs een minimum van zo’n -15 graden gaan bereiken, maar daarover later meer. 's Avonds hebben we heerlijk geborreld en wat camper-ervaringen uitgewisseld. Erg laat is het niet geworden daar we de volgende dag ‘fris en monter’ de derde camper van het gezelschap welkom wilden gaan heten. Sander en Carola kwamen op zaterdag iets later dan gepland aan in Winterberg.
Na de kennismaking hebben we gezamenlijk onze campers ‘in camperclub’ positie gezet.
Daarna een lange maar gezellige wandeling gemaakt door en langs de bobbaan. Er waren volop tv-opnames omdat er kampioenschapswedstrijden werden gehouden. Menso en Manuela hebben tevens die middag bij de buren van Hotel ‘De Brabander’ hun ski’s gehuurd en skiles geregeld. Het begon zo:
Zondag 22 januari zou een actief dagje worden. Sander en Carola gingen hun ‘pisterondjes’ maken.
Carola op ski’s en Sander op zijn snowboard (wist u dat Sander ook veel bekijks had met zijn muts?)
Menso stond voor het eerst van zijn leven op ski’s, Manuela had al wat lessen gehad in een skihal in NL. Beiden hebben het skiën snel onder de knie gekregen.
Dat bleek in een latere meeting in Winterberg met Ed en Rob en toen was het winterse plaatje als volgt:
Menso en Manuela gingen naar skiles en Rob en Ed gingen langlaufen. Later die dag hebben we elkaar weer ontmoet in het restaurant bij de skischans. ‘savonds zijn we heerlijk met z'n allen uit eten geweest in een restaurant. Een ieder had een heerlijk gerecht besteld.Bij het vooraf zat een heerlijke salade. Menso zag dit ‘konijnenvoer’ niet zo zitten waarop Manuela heel gevat antwoordde: “Als je wilt n..... als een konijn, moet je ook eten als een konijn” Wat hebben wij gelachen zeg..we hebben het er nog over. Na het eten een ontspannen potje gedart en daarna nog een afzakkertje genomen. Ook vanavond zou het niet zo laat worden daar we de volgende dag (helaas) weer naar huis moesten. Die nacht zou enorm koud gaan worden en werden temperaturen bereikt van min 15 graden onder nul !!. ’s Morgens hingen diverse ijspegels aan de alkoof en waren de ramen van het camperbusje van S & C behoorlijk bevroren. Allereerst dus startproblemen voor Menso en Manuela. Maar omdat Menso goed voorbereidt op weg gaat werd er vlug een acculader bijgehaald..eventjes de accu bijladen en hoppa…helaas…zo simpel was het niet. De motorkap bleek bevroren en was met geen enkele mogelijkheid open te krijgen.
Omdat Manuela NOOIT zonder föhn op reis gaat bleek dit apparaat een uitkomst te zijn:
In no time was de motorkap ontdooit en liep het motortje als een zonnetje. Het volgende probleem kwam bij Rob en Ed. Ook hun accu bleek niet erg bestand tegen een vriestemperatuur van – 15.
De motor weigerde elke dienst…de acculader van Menso mocht niet helpen, wat we ook probeerden…het mocht niet baten.
Ook een startpoging met behulp van het busje van Sander mocht niet baten. Wat nu?...via Nederland de wegenwacht gebeld. Die stuurde binnen no time een wagen van de ADAC (de duitse ‘wegenwacht’) Ondertussen maakte Manuela een lekkere pan met soep.
Nadat de wegenwacht de boel weer op orde had was het tijd voor het afscheid.
Helaas moesten we weer huiswaards keren maar we waren er met zn allen zeker van: Dit weekend was zeer zeker voor herhaling vatbaar. Ik besluit dan ook mijn verslag met de inmiddels beroemd geworden zin:
Schönes Wochenende en graag tot ziens in Giethoorn met Pinksteren.